Bursztynowa Komnata
Król nie cieszył się jednak długo swym wspaniałym gabinetem.
Umarł w dwa lata po jego zmontowaniu, w roku 1713. Rządy objął
jego syn Fryderyk Wilhelm I — skąpiec, którego jedyną pasją była
armia, pozbawiony poczucia piękna, chętnie i łatwo rozstawał się ze
zgromadzonymi przez ojca dziełami sztuki. Trudno dziś jednoznacz-
nie stwierdzić, co było powodem podarowania gabinetu carowi
Rosji, Piotrowi Wielkiemu. Jedni twierdzą, że następca tronu był
zbyt niedoświadczony i uległ presji cara nie umiejąc mu odmówić,
inni zaś traktują Bursztynową Komnatę jako dar dyplomatyczny,
zabezpieczający pokój na wschodniej granicy Prus. Jeszcze inni
twierdzą, że była to zwykła transakcja handlowa. Natomiast wia-
domo na pewno, że car „podarował" Fryderykowi Wilhelmowi pewną,
nie ustaloną do dzisiaj liczbę rosyjskich grenadierów. Być może więc,
że była to zwykła wymiana — dzieła sztuki za żołnierzy.